BELİRSİZLİK..

  Son yazımın üstünden çok zaman geçtikten sonra selam ve sevgilerimle yine buradayım..Umarım bu zor günlerde herkes sabırlı ve sağlıklıdır..

Beni soracak olursanız ben yine yaralı, hüzünlü ama sevindirikliyim.. Mecburen sevindirikliyim.. Bilirsiniz işte, insanlar anlamaz. Ne yaşadığınızı, ne hissettiğinizi ancak sizinle aynı şeyleri yaşayanlar anlar. Bu yüzden hep derim ki:" Empati en güçlü silahtır."

Son günlerde çokça şeyle cebelleşiyorum. Tam güçlendim derken yine dibi görürüm korkusu ve telaşı sardı bedenimi.. Anlamsız bir belirsizlik ve bilinmezliğin içinde yüzüyorum. Ah bu belirsizlikler.. Nefret ederim.. İsterim ki hayatımda her şey net olsun.. Bakmayın böyle sabırsız olduğuma, o kadar çok şeye sabrettim ki.. Hâlâ da sabrediyorum.. İnanılmaz bir sabır taşıyım, şok ediyor bu durum beni. "Kızım kalk bağır, çağır, tavrını koy" diyorum kendime ama yapamıyorum.. Fazla iyimser davranıyorum bazılarına.. Acınası..

Ve son günlerde fark ettiğim bir şey var kendim de; ben artık canım yandığında ortalığı birbirine katmıyorum. Susuyorum sadece. Anlam vermeye çalışıyorum, iyileştirmeye çalışıyorum insanları. Bu da kötü çünkü içimde pimi çekilmiş bir bomba yatıyor.. Şayet bu bomba patlarsa taş üstünde taş, gövde üstünde baş kalmaz.. Ben yine de sabretmeye çalışıyorum. İçimdeki umut pâresini kaybetmemeye çalışıyorum. Umarım bu umut zerresiyle hayatta kalabilirim.

Ben bir gün size çoook mutlu olduğum bir anda yazacağım, umarım o günleri görürüz ve beraber oluruz. Her neyse, içimdeki belirsizlikle yazdığım bu üçüncü yazımı da sonlandırayım.. Bir başka serzeniş ve sitem de buluşmak dileğiyle.. Huzurlu geceler..